ฉันคือใคร??`

ใครกันที่ทำให้ฉันรักใครกันที่มาอยู่ในความฝัน คนที่ฉันคิดถึงอยู่ทุกวันและใครคนนั้นที่เรียกว่าเธอ ถ้าถามตามตรงฉันก็ตัวเรานี่แหละแปลตรงตัวตาม สระและพยัญชนะในภาษาอังกฤษเลย เพราะฉันไม่สามารถจะเป็นคนอื่นได้หรอก
สวัสดีคับ ชื่อนายสถิตย์ จินดาวรรณ์ ชื่อเล่นบอลลูน เกิดวันที่ 15 พฤศจิกายน 2541 อายุ 20 ปี กำลังศึกษาอยู่ แขนงวิชาภาพยนตร์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ฉันเป็นหาดใหญ่ ง่ายๆฉันเป็นต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนในกรุงเทพ เพราะอยากที่จะพบอะไรใหม่ๆ ผู้คนใหม่ๆ ความรู้และประสบการณ์ใหม่ๆ ที่จะกลับไปให้คนที่บ้านที่อยู่ต่างจังหวัดให้เขาเห็นว่าเขาไม่คิดผิดที่ให้เรามาเรียนที่กรุงเทพ
เราทุกคนอยากที่จะเป็นเหมือนคนนู้นบ้างคนนี้บ้าง เพราะเห็นคนนั้นเขาประสบความสำเร็จในชีวิตเลยอยากจะเป็นแบบคนนั้น แต่ผลสุดท้ายแล้วเราก็เป็นคนอื่นได้แค่ในความคิด เอาความสำเร็จของคนนั้นมาเป็นแรงบันดาลใจเป็นแรงผลักดันในการใช้ชีวิต เพราะเราทุกคนจะประสบความสำเร็จในชีวิตในแบบของตัวเองได้ รวมถึงตัวของฉันเอง ฉันชอบและรักในความเป็นตัวเองเพราะมันทำให้ฉันเป็นคนมีเอกลักษณ์และความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของฉันมันทำให้คนรอบข้างของฉันมีแต่รอยยิ้ม ถึงแม้บางครั้งตัวของฉันเองจะมีเศร้าบ้าง แต่ฉันก็ไม่ยอมให้คนรอบข้างเศร้าไปกับฉัน เพราะฉันถือว่าที่ฉันประสบความสำเร็จตอนนี้ได้คนรอบข้างมีส่วนช่วยและให้กำลังใจอยู่ข้างๆฉันมาตลอด ฉันเคยทำพลาดแต่พวกเขาเหล่านี้ก็ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน สุดท้ายแล้วเราทุกคนก็ไม่สามารถที่จะเป็นคนอื่นได้แต่เราสามารถทำให้ตัวเราประสบความสำเร็จแบบเหมือนคนอื่นได้ ดั่งคำสอนที่ว่า จงเป็นตนที่ตนเป็น..

โฆษณา

ชอบมันเพราะทำด้วยตัวเอง

อย่างที่บอกว่าความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกันอย่างที่เราชอบทำงานชอบเพราะมันได้เงินอันนี้ประเด็นหลักแต่สำหรับเราคิดว่าเราได้ฝึกความอดทนไม่รู้ว่าจะยังไงเราจะต้องทำงานให้จบตามที่ตั้งไว้ถ้าตอนนี้เราอดทนกับความกดดันและความลำบากกับงานพิเศษที่เราทำได้อนาคตและต่อๆไปเราจะแกร่งขึ้นกับทุกปัญหาที่เจอได้ไม่ยากเลย เราชอบเพราะเราหาเงินได้ด้วยตัวเองได้ใช้เงินตัวเองไม่เดือดร้อนใคร และอนาคตคิดว่าคงจะเป็นคนที่บ้างานมากๆ เราไม่ค่อยมีเวลาให้คนอื่นแน่ๆ เราชอบทำงานนี่คิดว่าเป็นเพราะเราเห็นพ่อกับแม่เราขยันทำงานมาตั้งแต่เด็กมันคงเป็นความขี้งกด้วย ใช่เราทำงานแล้วเราเป็นคนประหยัดขึ้นมากมันดีตรงนี้แต่เราได้มาแล้วใช้ไปเราเลยชอบที่จะทำงานเลี้ยงตัวเอง มาถึงที่เราชอบไปตลาดซื้ของมาทำอาหารที่เราชอบเพราะเราลดน้ำหนักน่าตลกนะแต่เอาจริงๆเราจริงจังกับอะไรแบบนี้มากพอพอกับเรื่องเรียนเลย เราชอบมันทำมันสนุกกับมันเราคิดว่าผลลัพธ์มันจะส่งผลให้เราดูดีขึ้น น้ำหนักลดแล้วก็ผอมลงแน่ๆ รวมถึงสุขภาพที่ดีด้วยนะเพราะเราร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงเหมือนคนอื่นๆ เราว่าการทำอาหารมันดีตรงที่เราได้ฝึกสกิลแม่บ้านมากๆในอนาคต ส่วนการไปไหนมาไหนคนเดียวทุกวันนี้เราก็ยังเป็นและอนาคตเราคิดว่าเราก็คงเป็น เราชอบการใช้ชีวิตแบบนี้มันทำให้เราอยู่กับตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งใคร ทำให้เรากล้า เรามั่นใจในการใช้ชีวิตต่างๆ แต่ก็อย่างว่าเหตุผลของทุกคนอาจจะไม่เหมือนกับสิ่งที่เราคิดแต่ไม่เป็นไรคนทุกคนมีเหตุผลที่แตกต่างกันความชอบแตกต่างกัน เราต้องเคารพทุกความคิดและการตัดสินใจของทุกคนและตัวเราเอง

52653724_331336750923305_5655719742619516928_n
52420969_334798433805830_6249589255799046144_n
52350903_1117930391718076_8502805730087141376_n
51993396_294275601258318_665843733312307200_n

ชอบน้ำ

ชอบน้ำ คุณเคยนั่งมองน้ำมั้ย ไม่ว่าจะน้ำฝน น้ำที่เปิดจากก๊อก น้ำจากแม่น้ำ หรือน้ำทะเล คงไม่แปลกอะไรใช่มั้ยที่จะชอบน้ำ เคยสงสัยมั้ยว่าใต้แม่น้ำลึกๆ หรือทะเลมีอะไรในนั้นกันนะ เพราะว่าเราไม่รู้นี่แหละฉันถึงชอบมัน เมื่อเรานึกถึงน้ำที่แรกที่คุณคิดคือที่ไหน ส่วนฉันก็คงจะเป็นทะเลเหมือนกันหลายๆคนคงคิดไม่ต่างกัน ทำไมถึงชอบน้ำหน่ะหรอ ไม่รู้สิเราว่ามันหน้าหลงไหลดีสามารถนั่งดูมันได้ทั้งวันเลยแหละ ฟังแบบนี้แล้วคงเริ่มสงสัยแล้วว่างั้นคงต้องว่ายน้ำเก่งมากแน่เลย แต่เปล่าเลยเราว่ายน้ำไม่เป็น ไม่ใช่ไม่มีคนสอนนะคือไม่อยากว่ายจริงๆ ต้องบอกตรงๆว่ากลัวด้วยซ้ำน่าตลกดีใช่มั้ยละหัวข้อบอกชอบแต่ก็มาบอกกลัว เคยได้ยินคำนี้มั้ย หลงไหลน้ำเป็นชีวิตจิตใจ แต่ก็กลัวแทบตายในเวลาเดียวกัน นั้นแหละเรา เราชอบน้ำมากชอบที่มันอยู่ทุกที่ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีน้ำทั้งนั้น แม่งกะทั่งบอกความรู้สึกก็ยังดูจากน้ำได้เลย เคยดีใจมากๆจนน้ำตาไหลมั้ยและเคยร้องไห้เพราะทุกข์หรือเสียใจหรือเปล่า เป็นปกติธรรมชาติของมนุษย์แต่เราว่ามันมหัศจรรย์ดี ต้นเหตุที่เราชอบน้ำเลยคงจะเป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่ต้องเจอเรื่องหนักมากๆช่วงนั้นเป็นหน้าฝน ฝนตกแทบจะทุกคืนพอฝนตกทีเราก็จะร้องไห้ไปกับฝนด้วยเพราะเราคิดว่าไม่อยากร้องไห้คนเดียว จึงนั่งรอฝนเพื่อให้เสียงของฝนอยู่เป็นเพื่อนเรา และทุกวันนี้กลายเป็นว่าเราสามารถบอกได้เลยว่าวันไหนฝนจะตก นั้นแหละคือต้นเหตุทำให้เราชอบน้ำ

ชอบการทำให้ชีวิตดี


ถ้าพูดว่าเราชอบอะไรก็คงจะมีสิ่งเป็นสิบเป็นร้อยเป็นพันในเรื่อความชอบของเรา ความชอบของแต่ละคนก็มีไม่เหมือนกัน ชอบที่เป็นกริยา ชอบที่เป็นนามธรรม หรือชอบที่เป็นรูปธรรม ความชอบของฉันนั้นไร้ขีดจำกัดถ้าจะให้พูดถึงกริยาก็คงจะเป็นการชอบทำอะไรที่ตัวเองทำแล้วมีความสุข ชอบไปไหนมาไหนด้วยตัวเองหมายถึงไปไหนมาไหนคนเดียวเรารู้สึกว่ามันสบายใจมันรวดเร็วมันไม่ต้องคอยปรึกษาใครว่าจะไปไหม ไปดีรึเปล่า เพราะถ้าอยากไปคือไปเลย เราเป็นคนชอบเที่ยวถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้ไปเที่ยวแบบแบ๊คแพคอะไรขนาดนั้น หรือเราอาจจะชอบเดินทาง เราชอบไปที่ที่เราอยู่กับตัวเองเลือกซื้อของต่างๆได้อย่างไม่มีใครมาขัดแต่ก็จะเหงาบ้างนะ ชอบที่เป็นนามธรรมเราคงชอบการอยู่คนเดียวเหมือนเดิมแหละต่างกันยังไงหรอคงจะเป็นนาธรรมที่เราสามารถคุยกับตัวเองได้ เราไม่ได้บ้านะ แต่มันเป็นการขอคำปรึกษากับตัวเองอยู่บ้านนอนโง่ๆนั่งคิดเรื่องราวที่ผ่านมาว่าดีไม่ดี แล้วควรจะทำไงต่อไปอ้อเวลาว่างอยู่บ้านเราชอบทำอาหารกับออกกำลังกายเพระเราเป็นคนอ้วน เราชอบไปตลาดซื้อของมาทำอาหารเองแค่นี้ง่ายๆเราก็มีความสุขละนะ ส่วนรูปธรรมสำหรับเราก็คงจะเป็นการที่เราชอบทำงาน งานที่ทำในช่วงปิดเทอม งานที่ทำแล้วเราได้เงินด้วยตัวเองถึงมันจะเหนื่อยแต่เราว่ามันคุ้มนะคุ้มกับประสบการณ์ที่เราได้รับ คุ้มกับสิ่งที่เราต้องเจอแล้วแก้ปัญหามันด้วยตัวเองโดยที่ไม่มีพ่อแม่คอยรับแทน เรารู้สึกว่ามันทำให้เราได้อะไรหลายๆอย่าง ความชอบของแต่ละคนมันบ่งบอกถึงนิสัยนะว่าเป็นยังไง แต่ก็คงจำกัดไม่ได้หมดหรอกว่าชอบอะไรที่สุดคงจะบอกแค่คนทุกคนมีความชอบที่ต่างกันแล้วความชอบของแต่ละคนเป็นสิ่งที่ทำแล้วมีความสุขก็คงพอแล้ว
ชอบ เพราะอะไร..

52387567_589794528160876_5705347651638132736_n
51904323_152117465688948_1776911138101919744_n
51868827_2272391869696687_6625118647582982144_n

Family

สำหรับสิ่งที่ชอบที่สุดคือก็ครอบครัว ครอบครัวที่ไม่ใช่มีฐานะร่ำรวยเหมือนคนอื่นๆ แต่ให้ความรักความเข้าใจมากที่สุดในทุกๆเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่บอลเป็นเพศทางเลือกแรกๆครอบครัวก็อาจจะรับไม่ได้ เพราะด้วยช่วงนั้นการเป็น ตุ๊ด เกย์ ถือเป็นเรื่องที่น่าอายสำหรับคนต่างจังหวัดแต่ต่อมา บอลได้พิสูจน์ให้ พ่อกับแม่ได้รู้ว่า คนในปัจจุบันเขาได้มีการยอมรับต่อเพศที่สามแล้วและอีกอย่างการที่บอลเป็นแบบนี้ก็ไม่ได้ไปสร้างความเดือดร้อนให้กับใครเลยและอีกเรื่องคือการเลือกที่เรียนพ่อแม่ไม่เห็นหรอกที่บอลมาเรียนที่กรุงเทพแต่ด้วยความที่พ่อแม่เข้าใจและมั่นใจในตัวบอลว่าถ้าไปเรียนกรุงเทพและได้เรียนได้สิ่งที่บอลชอบจะไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวังและทำให้บอลมีความสุขกับสิ่งที่บอลได้เลือกว่านี้คือสิ่งที่ดีที่สุดและบอลก็จะสนุกไปกับมันนี่แหละที่ทำให้บอลรักครอบครัวมากอยากจะกลับไปหาบ่อยๆเพราะเป็นครอบครัวที่ไม่เคยคิดและทำให้รู้สึกขาดอะไรไปในชีวิตเลย…

ครอบครัว เกาหลี
ครอบครัวชาติหน้า
ครอบครัวคนบ้า
ครอบครัว ca31

ชอบทานข้าวทั้งครอบครัว

ชอบทานข้าวรวมกันทั้งครอบครัว แค่หัวข้อก็อาจจะสงสัยว่าแค่การทานข้าวพร้อมหน้ากันทำไมต้องเอามาเขียนเป็นสิ่งที่ชอบด้วย ใช่ค่ะแค่การทานข้าวพร้อมหน้ากันสำหรับฉันมันเหมือนเป็นการเติมพลังชีวิตให้กัน แต่ตอนนี้คงจะยากมากหรือแทบเป็นไปไม่ได้แล้ว เพื่อให้เป็นการไม่เสียเวลาขอเริ่มเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ย้อนกลับไปเมื่อฉันอายุราว 15 ปี เห็นจะได้ เช้าวันหนึ่งเป็นวันเสาซึ่งโรงเรียนหยุดก็เป็นปกติที่เช้ามาแม่จะปลุกมาทานข้าวพร้อมหน้ากัน มีแม่ ป๊า ฉัน และพี่ แต่สิ่งที่แปลกออกไปคือทุกคนนั่งทานข้าวเงียบมากไม่มีเสียงพูดหรือถามอะไร เราก็ด้วยความไม่คิดอะไรก็นั่งทานจนอิ่ม หลังจากนั้นก็มาดูทีวีตามปกติ สักพักเราได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง เป็นเสียงมาจากห้องของป๊ากับแม่ ป๊าเปิดประตูห้องออกมาพร้อมกระเป๋าเดินทาง 2-3 ใบ เดินมาหยุดตรงหน้าฉัน ตอนนั้นฉันงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากด้วยความสงสัยที่อยู่เต็มหัวเลยถามออกไป ป๊าจะไปไหน ป๊าเงียบและกอดฉันอยู่ๆในตาก็รู้สึกถึงความอุ่นของน้ำที่ไหลออกมาจากตาอย่างไม่มีเหตุผล ฉันถามย้ำอยู่หลายครั้งว่าป๊าจะไปไหน จนพี่ที่ยืนมองอยู่ตั้งแต่ต้นต้องวิ่งมากอดฉันและป๊า ฉันกวาดสายตาไปหาแม่เพื่อที่จะให้แม่ช่วยให้ป๊าตอบคำถาม แต่ก็ไม่เห็นแม่เลย ทันใดนั้นมีเสียงหนึงที่ออกมาจากปากของป๊าว่า ป๊ากับแม่จะแยกกันอยู่นะลูกเดี๋ยวป๊าจะมาหาบ่อยๆนะ ตอนนั้นตัวฉันชาไปหมดเหมือนกับใครเอาน้ำเย็นเชียบมาสาดใส่ ความคิดและคำถามมากมายก่อเกิดกันยุ้งเยิงในหัวเหมือนกับเชือกที่ถูกกองไว้และพันกันมั่ว ไม่นานพอให้ฉันตั้งสติได้ป๊าก็เดินออกไปฉันได้แต่นั่งกรีดร้องเหมือนหัวใจถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย หลังจากนั้นป๊ากับแม่ก็แทบจะไม่มาเจอกันเลยถ้าไม่จำเป็น นั้นแหละค่ะไม่มีสัญญาณเตือนใดใดว่านั้นจะเป็นการทานข้าวรวมกันในครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าทำได้แค่อยากกลับไปนั่งทานข้าวด้วยกันอีกสักครั้ง ครั้งเดียวก็ยังดีอยากจะขอจดจำความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น และความรัก ทุกวันนี้ฉันก็ได้กลับไปทานข้าวกับป๊า และก็ไปทานข้าวกับแม่ ฉันก็คิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าและแอบหวังให้ทุกอย่างกลับมาเป็นแบบเดิมอีกครั้งถึงแม้ว่าจะทำไม่ได้ก็ตาม

ชอบการเต้น

เต้นงานอำลา
เต้นงานบายเนียรร์
เต้นงานวันเกิด

ชอบการเต้น การเต้นเปรียบเสมือนศิลปะอย่างหนึ่งที่มีความสง่างานในตัวเอง เมื่อตอนยังเด็กตัวเราเป็นคนที่กล้าแสดงออกมาก ใครให้เต้น ใครให้รำทำหมด จนโตขึ้นมาก็เกิดอาการอายแต่พอได้เข้าเรียนในช่วงมัธยมปลายก็เริ่มรู้จักรุ่นพี่รู้จักเพื่อนใหม่ ได้ทำกิจกรรมของโรงเรียนแทบจะทุกกิจกรรม เหมือนขาดไม่ได้ส่วนมากจะโชว์เต้น ยอมรักว่าช่วงแรกก็ตามท่าช้ากว่าเพื่อน แต่พอรู้ท่าก็สบายเลย เคยเป็นเชียร์หลีดเดอร์ตอนคณะสีบอกเลยว่าซ้อมหนักมากแต่ก็ผ่านช่วงนั้นมาได้ พอเรียนจบมัธยมปลายก็ไม่มีโอกาสได้ทำกิจกรรมอีก แต่พอได้เที่ยวกับกลุ่มเพื่อนก็รู้สึกว่าปลดปล่อยเริ่มกล้าทำหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง การเต้นเป็นเหมือนกับการปรดปล่อยตัวเองออกจากเรื่องเคลียดได้ด้วย แถมยังเป็นการออกกำลังกายด้วยนะ เราเองก็อยากให้ทุกคนเต้นกับแบบสนุกไปกับเพื่อนๆ เพราะเราชอบเต้นมากๆเลย ไอเลิฟการเต้น